حماسه حسینی از مهمترین مقاطع تاریخ بشر است و همچون دریایی از معرفت و روشنایی، همواره صیادان معارف الهی را میزبانی کرده است. آیت الله جوادی آملی، عالم و متأله بزرگ روزگار ما، سالهاست گوشههایی از صیدهای خود از این دریا را در معرض دید مشتاقان حقیقت و زیبایی مینهد.آیتالله جوادی آملی، عالم و متأله بزرگ روزگار ما، هر ساله در محرم با مردم از سالار شهیدان میگوید.
اسامی داوران انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران در بیست و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان اعلام شد.
به گزارش روابط عمومی انجمن منتقدان و نویسندگان سینمایی، "علی اکبر عبدالعلی زاده"، "حسن معظمی"و "مازیار فکری ارشاد" داوران انجمن منتقدان در جشنواره فیلم کودک هستند.
باغ هنر بزودی افتتاح می شود
بنیاد فرهنگی هنری رودکی فاز اول راه اندازی سایت باغ هنر، بانک جامع اطلاعات هنرمندان کشور بزودی به طور رسمی رونمایی خواهد کرد.
روابط عمومی و امور بین الملل بنیاد رودکی، طرح ملی سایت بانک جامع اطلاعات هنرمندانبه مدیریت علی اکبر عبدالعلی زاده که پیش تولید آن از سال 89 آغاز شده ، از ابتدای سال جاری شروع به جمع آوری اطلاعات هنرمندان در شاخه های مختلف (سینما، تئاتر، موسیقی، تجسمی و...) کرد.
این سایت که با نام اختصاری باغ هنرمندان شناخته می شود به صورت مرحله به مرحله و در چند فاز به تدریج تکمیل و به عنوان سایت مرجع و ملی اطلاعات هنرمندان کشور در دسترس علاقمندان خواهد بود.
شبكه ایران :دفتر موسیقی برای داشتن یک روابط عمومی فعال عقب تر از حوزه های دیگر است درنتیجه برای انجام کارهای کوچک وقت و انرژی زیادی صرف می شود اما نتایج محدود و مقطعی است!
عبدالعليزاده مدير روابط عمومي دفتر موسيقي ارشاد، از سمت خود استعفا کرد.
عبدالعلیزاده در نامهای که در اختیار رسانهها قرار داده ، از همکرای رسانه های در مدت فعالیت خود سپاگذاری کرده و آورده است: بدینوسیله از همراهی و همکاری صمیمانه حضرتعالی و همکاران سخت کوش تان در آن رسانه وزین در مدت ۹ماه حضور اینجانب در مدیریت روابط عمومی دفتر موسیقی سپاسگزارم.
وی در ادامه این نامه خطاب به اهالی رسانه نوشته است: بی شک توسعه و ارتقاء فعالیتهای روابط عمومی دفتر موسیقی بدون همدلی شما و دیگر همکاران رسانهای امکانپذیر نبود.
امیدوارم تلاش در تسریع و تسهیل امر اطلاع رسانی و حفظ شان همکارانم در رسانههای کشور مفید افتاده باشد و این روند با حضور مدیریتهای بعدی مسیر تکاملی خود را ادامه دهد.
اینجانب در تاریخ دوشنبه 18 مهرماه از سمت خود در دفتر موسیقی استعفا دادهام. انشاا... در فرصتهای آتی و در شرایط مناسب امکان خدمتگزاری داشته باشم.
نگذاريم هُرم نفس شيطان به صورت تماشاگر بخورد
علی اکبرعبدالعلی زاده :سينما در ايران همچنان بهعنوان فرزند سرراهي كه والدين خارجي داشته، تلقي ميشود. بيش از صدسال از عمر سينما در ايران ميگذرد ولي گويي جريان عمومي تصميمسازي، سياستگذاري و مديريت و در كنار آن عموم دستاندركاران سينماي ايران همچنان توقعي سطحي از اين ابزار پيچيده جهاني دارند. چنين است كه عمده سهم اكران سالانه سينماي ايران در اختيار فيلمهايي است كه در دايره هجو گرفتارند و بيهودهگويي و گذران وقت تماشاگر تنها هدف آنهاست و به همين دليل سينماي كمدي بيشترين سهم را از اين جريان ملالآور فرهنگي ميبرد، چراكه در نگاه سطحينگر حاكم بر سينما، فيلم كمدي ساختاري ساده، سهلالوصول و بيخطر دارد؛ گرچه اين آفت دامن ديگر ژانرهاي سينمايي را نيز گرفته است. ما در اين سوي كره خاكي در حال زد و خورد بر سر همين اندك «نون و ماست ترشيده» خودمان از سفره هفترنگ سينما هستيم و در آن سوي دنيا هر روز رنگي به سفره ميافزايند و آشهايي برايمان ميپزند كه يك وجب روغن روي آنها ايستاده. ما هم كه پذيرفتهايم امكان و تخصص و حال سردرآوردن از هزار توي جادويي سينما را نداريم، ترجيح ميدهيم دم از سينماي ملي بزنيم، ولي در خلوت خانههايمان آنچنان به تناول فيلمهاي خارجي بپردازيم كه سوءهاضمه فرهنگي بگيريم.
خنیاگری در عصر ماهواره
علیاکبر عبدالعلیزاده:کار رسانهای هر روز سختتر و سختتر میشود. ایدههای نو به نو، رسانههای نو به نو، آدمهای نو به نو، ساز و کار نو به نو، آنچنان با شتاب جایگزین میشوند که قدرت انطباق را از آدمی میگیرند و این تغییر مداوم از هیچ چیز، ماهیت قابلتوصیف و معیار قابلدفاعی باقی نمیگذارد. اینگونه است که دیگر نمیتوان نظریههای کارشناسی را از سلایق شخصی بیپایه تمیز داد و کار تا بدانجا پیش میرود که حتی نمیتوانی از تجربیات به ثمر نشسته دفاع کنی؛ زیرا میگویند شاید کسی، زمانی، در جایی به دلیل اينکه حوصله ندارد حتی یک خط مطلب بخواند، کلا محصول رسانهای هدفمند و تعریفشدهای را زیر سوال ببرد. این ماراتن بیپایان، گویا در همه عرصههای زندگی هزاره سوم مشهود است؛ چنانچه در همین شماره از «پلیسفیلم» نیز میخوانیم، حرکت موشکوار تولید مواد مخدر نوظهور، غیرقابل تصور است، اما رسانه همچنانکه در گذشته در روند روزآمد شدن، شتاب قابلتوجهی داشته، در این هزاره نیز سرعت دیوانهکنندهای در تغییر دارد.
فرصتهای طلایی، پشت درهای بسته
علی اکبر عبدالعلی زاده:سینما پر از فرصتهای طلایی است؛ فرصتهایی که به خاطر مولدبودن سینما طلاییاند، این فرصتها اگر بهموقع و درست شناسایی شوند، دنیایی را تحتتأثیر خود قرار میدهند و اگر ناشناخته باقی بمانند، جهانی را بینصیب میگذارند
اولین گام های سینمای 90
علی اکبر عبدالعلی زاده :سینما در ایران با وجود گذر از دالان هزارپیچ تجربههای هنری و هزارتوی مدیریت فرهنگی، هنوز از زیرساختهای منطقی و ضروری یک هنر- صنعت پویا بینصیب است. سینماي ايران نه آن سینمای غرب است و نه به تعریف جامعی برای تبدیلشدن به یک سینمای ملی دست یافته است. سینمای ایران در میان هیاهوی هزاره سوم، گویی در دوران پارینهسنگی تاریخ سینما مانده و نشانههای تحول در آن با همان شتابی که آشکار میشود، ناپدید میگردد.
شهرداد روحانی رهبر میهمان ارکستر سمفونیک تهران طی گفت و گویی تفصیلی با خبر گزاری فارس شایعاتی مبنی بر بهایی بودن خود را تکذیب کردو در مورد فعالیتهای داخلی و خارجی اش توضیح داد. او در این گفت و گو ضمن تاکید براینکه مسلمان زاده و مسلمان است از عشق عمیق اش به اسلام سخن گفته است. روحانی همچنین مشکلاتی که خارج از ایران به دلیل تلاش برای معرفی هنر و هنرمند ایرانی برایش ایجاد شده را روایت می کند .
او اینبار صراحتا تاکید می کند:پدرم، پدربزرگم، پدربزرگ پدرم، جدم؛ همه مسلمان بودند و من هم مسلمانزاده هستم. یادم است که سال پنجم ششم ابتدایی که بودم پدرم به سفر حج مشرف شد و وقتی که برگشت، لباس سفید بلند و بسیار زیبایی به تن داشت . این تصویر هنوز در ذهن من مانده است. نمیدانم دیگر راجع به این موضوع چطور باید صحبت کرد. من باز هم میگویم که هم مسلمانزاده هستم و هم مسلمان و دین دیگری ندارم.
در ادامه مطلب مشروح گفت وگوی او رابخوانید.
هبوط شیطان در هالیوود
صنعت فیلمسازی هالیوود برای جلب مخاطب در هر ژانر از شیوه های متفاوتی بهره می گیرد. گاهی در فیلم های درام یا خانوادگی از جذابیت های بصری، استعمال مواد مخدر، کلوب های شبانه و نمایش جنسیت استفاده می کند و یا در ژانر تریلر، جنایی، کاراگاهی، وحشت و افسانه علمی به فرقه های مختلف می پردازد و نمادهای این فرقه ها وفلسفه های آنها را به طرق مختلف به نمایش می گذارد. هالیوود نشین ها ثروت اندوزی را بیش از تاثیرات مخربی دوست دارند که نمایش موارد اشاره شده می تواند بر مخاطب ویا به طور کلی بر جامعه بگذارد.
سينما ابزاري در خدمت پليس ذهن
دکتر حسن عباسی، استراتژیست ارشد فرهنگی و رئیس مرکز بررسیهای دکترینال، عضو هیات داوران بیستونهمین دوره جشنواره فیلم فجر در بخش «مسابقه سینمای ایران - سودای سیمرغ»، کارشناس نشستهاي تخصصي جشنواره «سينماحقيقت» و تحلیلگر سینمای استراتژیک هالیوود است.
بررسی و ریشهیابی علل گرایش جوانان و نوجوانان به جریانهای نوپدید، میزان نفوذ و شناسایی آثار گسترش اینگونه پدیدهها و نیز بررسی نقش سینما در بروز یا مقابله با انحرافات، ما را بر آن داشت تا به منظور شناخت راهکارهای برونرفت از این مسیر تباهی و همچنین رهنمودهای کارشناسیشده جهت ورود سینماگران متعهد به اين عرصه بهعنوان بازوی هنری پلیس در نشر فرهنگ پیشگیری و مقابله با جریانها و پدیدههای نوظهور با استاد حسن عباسی در پنجمین نشریه پلیس فیلم به گفتوگو بپردازیم. حاصل این بحث، تصویر دیدگاهی شفاف و تحلیلی از وضعیت کنونی گرایشهاي جوانان در جامعه و نیز بیان هجمههای همهجانبه سینمای غرب به منظور تسخیر ذهن جوامع بشری به جهت رسیدن به اهداف غیرانسانی خود و تبیین جایگاه هنر و هنرمند ارشادگر در عرصه سینما بود. این مطل را حتما خوانید نگاه تازه ای به سینما و موضوع عرفان های کاذ پیدا می کنید.
یاد آر ضرب آهنگ مسیر منتهی به حقیقت را
علی اکبر عبدالعلی زاده :سال هاست نیمه خرداد با خاطره ای جانسوز همراه شده است ؛خاطره ای غم انگیز به وسعت اندوه یک ملت ؛ غم از دست دادن پیر مراد انقلاب اسلامی ایران . ایرانیان اما در مواجه با چنین اندوهی برخوردی اندیشمندانه و منحصر به فرد از خود نشان می دهند و هرآنچه در اختیار دارند برای شناخت بیشتر عزیزی به بزرگواری امام خمینی (ره) به کار می گیرند. از امکانات مادی گرفته تا توانایی های معنوی . ازمیان اقشار مختلف کشور هنرمندان نیز به خوبی سهم حضور خود را در این مواجه ادا کرده اند ودرمیان همه هنرها هنرمندان عرصه موسیقی واکنشی سریع ، عمیق و ماندگار به داغ جانسوز رحلت بنیانگذار انقلاب اسلامی نشان دادند. چنانچه خاطره جمعی مردم ایران در مرور این واقعه تلخ با موسیقی اجین است. ده ها قطعه ساخته شده در روزهای نخست رحلت جانگداز امام خمینی (ره) به خوبی توانست داغ دل های عاشق را به شور عشاق دلباخته بدل سازد و بزرگی ماتم فقدان مردی بدون تکرار در تاریخ را به درستی در حافظه شنیداری امت ثبت کند. این روند تداوم حرکتی است که از سال ها پیش از چنین واقعه تلخی شکل گرفت و تا بعد از هرگز ادامه خواهد یافت. به نحوی که وقتی صحبت از انقلاب اسلامی ایران می شود بی شک خاطرات جمعی انقلاب در حافظه شنیداری ما بیش با موسیقی بسیار آمیخته شده است. با مرور خاطرات این دوران در اولین واکنش ذهنی موجی از سرود های انقلابی ، ترانه های مردمی ، موسیقی های سنتی و کلاسیک مربوط به دوران مبارزات مردمی و بعد ،پیروزی انقلاب در گوشمان زمزمه می شود. پیوند موسیقی و مردم این سرزمین بعد از انقلاب هم تداوم می یابد و همراه سال های دوران مقدس می شود.حضور غیر قابل انکار موسیقی و هنرمندان این عرصه در موقعیت های حساس و سرنوشت ساز همپای مردم ایران برکسی پوشیده نیست .
موسیقی ایران چنین خواستگاه و جایگاهی دارد. هنری که از دل مردم برمی آید و بر دل ها می نشیند و بی اغراق پرمخاطب ترین هنر ایرانی است . مردمی که هریک به نحوی براساس سلایق و علایق خود در طول روز شنوای نوایی هستند و در عین حال حرمت ایام را می شناسند و به فراخور غم و شادی شان حریم نگه می دارند و گوششان را به نوای مناسب می سپارند. موسیقی با چنین ظرفیتی است که همچنان می تواند در بزنگاه های ملی زبان گویای ملتی باشد که دلسوز آرمان های امام خمینی (ره) هستند. موسیقی در همین بزنگاه ها نشان داده که به خوبی می تواند ضرب آهنگ یاد آوری مسیر منتهی به حقیقت مورد نظر امام خمینی (ره) باشد. یادآوری نشانه هایی که دل ها را به سوی ریشه های کلام روح الله می برد. کافی است نقش موثر و غیر قابل انکار موسیقی را در تاریخ انقلاب اسلامی ایران ، سال های دفاع مقدس و وقایع و گلوگاه های تاریخ معاصر دریابیم و در اندازه اهمیت هر رخدادی فرصت موسیقایی آن را مهیا کنیم . انشاءا...
منتشر شده در سومین ویژه نامه "فروغ بیداری "
یازده خرداد ۱۳۹۰
ناشناخته های سینمای همسایه ما
" رد پای سینما در 35 کشور جهان" عنوان کتابی است که چندی پیش به قلم مریم فلاح وعلی اکبر عبدالعلی زاده توسط انتشارات بنیاد فرهنگی هنری رودکی منتشر شد.
این کتاب دوزبانه نخستین اثر مدون در شناخت سینمای کشورهای خاورمیانه وآسیای مرکزی به شمار می آید.
کتاب "رد پای سینما" با 537 صفحه و تیراژ2000 جلد به سفارش نخستین جشنواره فیلم کیش منتشر شده است.درکتاب" رد پای سینما در 35 کشور جهان" خواننده با مطالعه چگونگی ظهورسینما درکشورهای خاورمیانه و آسیای مرکزی ، همچنین کشورهای مرتبط با این دو منطقه ،به انظمام سه کشورچين، هند و روسيه به کسب اطلاعات تاریخچه ای در محورهای زیرخواهد رسید.
ساخت اولین فیلم های صامت،اولین فیلم های ناطق،اولین فیلم رنگی،ساخت اولین سالن سینما،ظهور اولین کارگردان ها واولین فیلم هایی که دربدو شکل گیری سینما در این سرزمین هاتولید شده است.
سرفصل های بعدی این کتاب به موارد زیر توجه دارد.ساختار مدیریتی جریان سینمادر کشور مورد نظر، تحولات سینمایی برخاسته از رخدادهای سیاسی منطقه ،معرفی مهمترین فیلم ها و مطرح ترین کارگردان هایی که نامشان در تاریخ سینمای کشورشان ثبت شده است، معرفی نهادها و سازمان های رسمی سینمایی، ارائه آماری از سرانه سینماها و همچنین مهمترین جشنواره های سینمایی این کشورها. درپایان نیز نتایج تعاملات سینمایی جمهوری اسلامی با مسئولان فرهنگی ،هنری وسینمایی کشورهای منطقه آورده شده است.

فردا را دریاب، جشنواره حضور میخواهد
علی اکبر عبدالعلی زاده : موسیقی در سال 89 آخرین روزهای خود را سپری میكند. فردا سال موسیقی نو میشود. اختتامیه جشنواره بیستوششم پایان یكسال تلاش موسیقایی در گستره سرزمینی به وسعت ایران است.
آیا جشنواره امسال نیز مانند تمامی دورههای پیشین پس از پایان اختتامیه به خواب طولانی بهاره و تابستانه و پايیزه میرود؟ آیا بار دیگر در سال آینده شاهد حیاتی فصلی برای جشنواره خواهیم بود و بار برنامهریزی و برگزاری جشنوارهای با اعتبار بیش از یكربع قرن در یك فصل متمركز خواهد شد؛ جشنوارهای كه حیاتش ریشه در جشنهای پیروزی انقلاب اسلامی دارد و زمینهساز كشف استعدادهای بسیار هنرمندانی است كه امروز به عنوان افتخارات هنری این كشور شناخته میشوند. جشنوارهای كه در دورههای متمادی معیارهای كیفیت و كمیت موسیقی كشور را ارتقا داده است. جشنوارهای كه رویكرد كلان فرهنگی كشور را در حوزه موسیقی پیش چشم هنرمندان میگذارد. جشنوارهای كه خانه امید هنرمندان شهرستانی است و تنها فرصت ملی برای خوب دیده شدن این هنرمندان. جشنوارهای كه هر سال افرادی را پای اجراهای بهیادماندنی میكشاند كه شاید در طول سال به دلیل مشغلههای روزمره كمتر چنین فرصتی را پیدا كنند. جشنوارهای كه هنوز پرنورترین روزنه معرفی موسیقی ایران به مخاطبان دیگر كشورها است. جشنوارهای كه فرصتهای پژوهشی و اندیشهای را سوار بر موج تبلیغات منحصر به فرد خود به فراگیری میرساند. جشنوارهای كه هنوز شاخص موسیقی فاخرمان است و هنرمندان نمیتوانند از شركت كردن یا حضور در آن چشمپوشی كند. جشنوارهای كه در كنار بركات بسیار برای فضای فرهنگی و هنری، امكان تربیت نیروی انسانی اجرایی را برای دنیای موسیقیمان فراهم میكند. جشنوارهای كه موسیقی ایران را هرساله از خلسه روزمرگی بهدرمیآورد و معنی شادابی و حركت را به خود عجين كرده و الخ.
جشنوارهای با همه این مواهب هنوز از بنیادیترین نیاز خود محروم است. این حركت ملی و بینالمللی بعد از بیست و شش سال بدون دبیرخانه ثابت و متمركز مانده است؛ فقدانی كه علاوه بر افزایش هزینههای برگزاری، باعث میشود سیاستگذاری، برنامهریزی و برگزاری در زمانبندی منطقی پیش نرود و هرساله شتابی نامطلوب مانع از دستیابی به نهایت كیفیت آن شود، علاوه بر این مهمترین وظیفه دبیرخانه دائمی، دیدهبانی موسیقی در سراسر سال است. امكانی كه جشنواره تا امروز خارج از ساختاری تعریف شده و براساس توان شخصی افراد برگزاركننده از آن برخوردار شده است. دبیرخانهای كه تنها در روزهای برگزاری فعال شود، تمام خواص دبیرخانه را در خود ندارد. این واحد به ظاهر ساده فردای جشنواره را رقم میزند به شرط آنكه حیاتی دائمی داشته باشد. انشاءا..
شب اركستر موسیقی ملی
علی اکبر عبدالعلی زاده :شور و شعف به بار نشستن نزدیك به دو سال تلاش را میشد پیش از آغاز اجرای اركستر موسیقی ملی در چشم دستاندركاران و هنرمندان آن دید. در پایان اجرا نتیجه چنان شگفتآور بود كه میتوان به جرات گفت كیفیت اولین اجرا، شب گذشته را به شب اركستر ملی بدل كرد.
مردمی كه بیش از دو ساعت از 7 اجرای اركستر لذت برده بودند و در فاصله قطعات بویژه پیش از تنفس، اعضای گروه را ایستاده تشویق كرده بودند در پایان آنقدر كیارس و گروهش را تشویق كردند كه رهبر گروه قطعه «آدم» را به پاس این شور و شوق دوباره اجرا كرد.
لحظاتی ناب و تماشایی از حظ جمعیتی كه از لحظهلحظه اجرا لذت برده بودند، تصاویر بهیادماندنیای از شب گذشته در خاطره مخاطبان نخستین اجرای اركستر موسیقی ملی با تركیب جدید باقی گذاشت.
بردیا كیارس توانمندی خود را چنان به اثبات رساند كه جای هیچ شبهه ای باقی نماند، گرچه پیش از این نیز موفقیتهای او را به تماشا نشسته بودیم.
این عرصه نو برای كیارس دنیایی از مخاطبان تازه را برایش رقم میزند؛ مخاطبانی كه سالهای سال پای اجراهای اركستر موسیقی ملی خواهند ماند. اجرا را در بخش نخست از سالن همكف دنبال كردم، سكوت جمعیت چنان سنگین بود كه گویی تنفسی در تالار وحدت در جریان نیست. تشویق بیش از انتظار جماعت مشتاق ناگهان در پایان قطعه اول یادآور حضور صدها نفر در سالن شد. با بخش دوم از طبقه سوم همراه شدم و با تصویر تازهای از ازدحام علاقهمندانی مواجه شدم كه مشتاقانه و نیمخیز از بالكنهای تالار تمام ثانیههای اجرا را میبلعیدند.
اجرای اركستر موسیقی ملی دقیق و زیبا بود، رهبری زیركانه بردیا كیارس، حضور هنرمندانه 87 نوازنده چیره دست، صدای دلنواز نی هنجنی، پنجه های استادانه بر كنترباس مرتضیپور، صدای دلنشین پوریا اخواص در قطعه آدم، تركیب لذتبخش سازهای ایرانی و غیر ایرانی، همه و همه شب اركستر موسیقی ملی را در خاطره تاریخی موسیقی ایران ثبت كرد.